درس نهم :حروف نا خوانا(1)

در رسم الخط فارسى ، در بعضى كلمه ها به حرف (واو) بر مى خوریم كه نوشته شده ولى خوانده نمى شود؛مانند،خواندن ،خواستن ،خواهر،خواهش

در قـرآن كـریـم نیز چهار حرف (و،ى ،ا،ل ) بعضى وقتها خوانده نمى شوند، و براى اینكه با موارد خوانا، اشتباه نشود آنها را بدون علامت نوشته اند.

با این چهار حرف كلمه (والى ) ساخته اند تا همیشه در ذهن بماند. در این درس با موارد (و) ، (ى ) آشنا مى شویم .
1
ـ هر گاه (و) ، (ى ) پایه و كرسى براى همزه قرار گیرند (ؤ ،ى ء) خوانده نمى شوند.
توضیح : همزه ، به دو شكل نوشته مى شود:

الف ـ به تنهایى (مانند: سَماءَ ، سُوءُ ، جُزْءانِ)

ب ـ روى یـكـى از دو حـرف (و) ، (ى ) قـرار مـى گیرد كه در این صورت واو و یاء خوانده نمى شوند و علامت موجود روى آن مربوط به حرف همزه مى باشد، مانند:

مُؤْمِنُ كه خوانده مى شود مُ‍ءْمِنُ

بارِى ءُ كه خوانده مى شود بارِءُ

یـاد سـپارى : اگر یاء كوچك (ی‍) پایه و كرسى همزه واقع شود نقطه هاى آن را نمى نویسند، مانند: مَلائِكَةَ كه خوانده مى شود مَلاءِكَةَ

2ـ هر گاه (و) و (ى ) بعد از صداى (ـ) و بدون علامت باشند خوانده نمى شوند، مانند:
صَلوةُ كه خوانده مى شود صَل‍ ةُ

مُوسى كه خوانده مى شود مُوس‍

یاد سپارى : بعضى وقتها یاى كوچك (ی‍) بعد از صداى (ـ) واقع مى شود، مانند:
تَلیها كه خوانده مى شود تَلها