درس سیزدهم:وقف(2)

در جـلسـه قـبل توضیح دادیم كه وقتى مى توانیم وقف كنیم كه معناى جمله تمام باشد و چون ما مـعـنـاى عربى را نمى دانیم با قرار دادن علامتهایى ما را راهنمایى كرده اند. در این درس با این علامتها آشنا مى شویم .

(م ) نشانه وقف لازم : با دیدن این علامت باید وقف كنیم.

(لا) نشانه وقف ممنوع : با دیدن این علامت نباید وقف كنیم .

(ط) نشانه وقف مطلق : با دیدن این علامت مى توانیم وقف كنیم و وقف آن خوب است .
(ج ) نـشـانـه وقف جایز: با دیدن این علامت اگر خواستیم مى توانیم وقف كنیم و اگر نخواستیم وقف نمى كنیم (ز) نشانه وقف مجوَّز: با دیدن این علامت اگر وقف نكنیم بهتر است .
(ص ) نشانه وقف مرخَّص : با دیدن این علامت اگر نَفَسمان نرسید مى توانیم وقف كنیم .

 نـكـته : تا اینجا با روانخوانى قرآن آشنا شدید. در این آخر قاعده اى را بیان مى كنیم كه بى ارتـبـاط بـه روانـخوانى قرآن نیست ، در بعضى از آیات قرآن زیر حرف تنوین دار نونى با عـلامـت كـسره (نِ) قرار داده اند كه خود قاعده اى خاص دارد و آن اینكه هرگاه آخر كلمه اى تنوین باشد و بعد از تنوین حرفى با علامت سكون یا تشدید قرار گیرد، دو حرف ساكن در خواندن نزد هم واقع مى شوند.

مانند: فِسْقٌ الْیَوْمَ كه مى شود فِسْقُ نْ الْیَوْمَ

در اینجا براى اینكه حرف ساكن بعد از تنوین خوانده شود، نون تنوین را با صداى كسره (ـِ) مى خوانیم به این نحو : فِسْقُ نِ الْیَوْمَ